'Ook dit zal een einde hebben'

Na een dagje ziekzijn, enkele nachten stressen en vooral na het invullen van 6 examens kwam ik vandaag tot de conclusie dat ik maar één meer moet doen!
Namelijk Burgerlijk recht, en dit op dinsdag!
Daarna wordt het een weekje genieten in Bordeaux (maar ook wel inwendig een beetje heel erg veel stressen want de 27ste weten we onze resultaten...)
Krijg ik mijn drie maandjes vakantie of niet...? Ik hoop er nog altijd heeel erg op!

Na de week genieten en de (te spannende) uitslag staat er mij een leuke maar drukke vakantie te wachten!
1 tot en met 17 juli op reis naar Bordeaux (idd nog een keer naar Bordeaux maar deze keer met men ouders :-) )
19 juli naar de musical van Kuifje in het casino van Oostende!!
21 tot en met 31 juli op kamp naar Kemmel met Jomba
1 tot 28 augustus werken in het zeepreventorium in de Haan
en ook in september staan me nog leuke zaken te wachten zoals opendeurdagen, weekends...
Ik zie er al naar uit!

Ik wens iedereen die nog examens heeft nog veel succes in deze barre periode en ik zal eindigen met een citaat uit de mooie film die ik vanavond bekeek ( my best friends wedding) : Ook dit zal een einde hebben...

Enkele foto's van klasuitstapje!

Papa!

Omdat het vaderdag is, omdat mijn papa bovendien jarig is vandaag!
en ook wel een beetje omdat ik dit een prachtig liedje vind, vooral als Jelle Cleymans het zong op 'zo is er maar één'

http://www.youtube.com/watch?v=NsJ5NZP8lks


Ik heb dezelfde ogen
En ik krijg jouw trekken om mijn mond
Vroeger was ik driftig
Vroeger was jij driftig
Maar we hebben onze rust gevonden
En we zitten naast elkaar
En we zeggen niet zoveel
Voor alles wat jij doet
Heb ik hetzelfde ritueel
Papa, ik lijk steeds meer op jou

Ik heb dezelfde handen
En ik krijg jouw rimpels in mijn huid
Jij hebt jouw idee
Ik heb mijn idee
En we zwerven in gedachten
Maar we komen altijd thuis
De waarheid die je zocht
En je nooit hebt gevonden
Ik zoek haar ook en tevergeefs
Zolang ik leef
Want papa, ik lijk steeds meer op jou

Vroeger kon je streng zijn
En god, ik heb je soms gehaat
Maar jouw woorden
Ze liggen op m'n lippen
En ik praat nu
Zoals jij vroeger praatte
Ik heb een goddeloos geloof
En ik hou van elke vrouw
En misschien ben ik geworden
Wat jij helemaal niet wou
Maar papa, ik lijk steeds meer op jou

En jij gelooft in God
Dus jij gaat naar de hemel
En ik geloof in niks
Dus we komen elkaar na de dood
Na de dood
Nooit meer tegen
Maar papa, ik hou steeds meer van jou

Ik heb een goddeloos geloof
En ik hou van elke vrouw
En misschien ben ik geworden
Wat jij helemaal niet wou
Maar papa, ik lijk steeds meer op jou
O papa, ik hou steeds meer van jou
Papa, ik lijk steeds meer op jou


-Stef Bos-

één en een halve pedaal...

Het begon allemaal toen ik vanmiddag de trein nam naar Gent om mijn examen te gaan maken... Alles verliep goed tot in Gent! Ik had samen met Hannelore afgesproken met Fien aan de hoofdingang van het station!
Een vrachtwagen, mannekes die 'een klein beetje van onze tijd wilden om vragen te stellen', veel mensen met blauwe broek en witte T-shirt maar geen Fien te zien!
Na lang zoeken en smsen over waar we ons precies bevonden kreeg ik telefoon: ja maar hanne, ik sta aan de ingang van school! Ik vond jullie niet en dacht dat jullie hier ook al waren (op limburgse toon ;-)) dus Hannelore en ik ook naar school!

Na eventjes wachten werden we verwelkomd in een stinkende, veel te warme aula met krakende tafeltjes waar we ons examen moesten maken en ook hier ging het mis. Eerst waren onze examens zoek (gedurende 20 minuten!!!) en tijdens het examen liet ik mijn balpen, trui EN bril vallen!

Na het examen vertrok ik vol goede moed naar de trein! Nog een uurtje genieten en daarna nog 40 minuutjes fietsen en ik was thuis. Maar weet je, die treinrit heeft nog nooit zo lang geduurd (en neen het lag niet aan Hannelore...). Tot mijn grote verbazing stopte onze trein zelfs in Aarslede! één of ander klein dorp waar het station zich in een oude stal of een caravan bevindt...

Toen we uiteindelijk in Veurne aankwamen zag ik tot groot jolei dat mijn fiets er nog stond en vol goede moed vertrok ik voor normaalgezien 40 minuutjes gezelligfietsenmetzichtopschapenweidenkoeienenenvooralSTRONT!
Ik kwam nog maar op die baan of ik merkte dat ik verschrikkelijke wind tegen had! (en dan nog beweren dat aan de zee wonen o zo leuk is!!!)... Ik stampte me dood maar ging nog vooruit tot ik plots aan Wulpen kwam (boeredorpje dat zich bevindt tussen Veurne en Nieuwpoort).
Ik kreeg een raar gevoel aan mijn linkervoet, keek naar beneden en wat zag ik? De helft van mijn pedaal was zojuist afgebroken!
Daar stond ik dan midden op de dijk met wat domme schapen om me heen! En kijken dat die deden! Net of ik kon er iets aan doen!
Nu had ik twee opties: lopen naar huis of fietsen met één en een halve pedaal... en na een kort overleg met mezelf opteerde ik toch voor het tweede! Dus daar reed ik de laatste 7 kilometer met één en een halve pedaal en ik kan je verzekeren: Handig is anders!

'Leve de examens' zou ik zo zeggen...

Niet aan te raden!!!

Zing jij ook graag? wel, dan heb ik een tip voor je!
Stel je bent op msn aan het praten met iemand via de headset maar plots heb je zo een zin om een mooi liedje te zingen dat je tegenkwam op internet!
TREK DE STEKKER VAN JE KOPTELEFOON UIT, VERSTOP HEM ONDER JE HOOFDKUSSEN VAN JE BED, BRENG HEM NAAR EEN ANDERE KAMER!!!! maar denk vooral niet dat wanneer je op het rode knopje duwt deze uitgeschakeld is!
Anders kom je zoals mij in schaamte wanneer je je koptelefoon terug aandoet en hoort van de persoon aan de andere kant van de lijn dat hij WEL nog een beetje aan lag en dat hij alles hoorde!!